Workshops

Vanuit mijn herboriste zijn, zou ik graag een paar workshops geven in Nkuringo.  Er groeien daar zoveel andere planten dan hier, dus lijkt mij dat een leuke uitdaging, zowel voor mezelf als voor de mensen daar.

Wat staat er op het programma :
- leren werken met aloë vera, goed voor de huid
- avocado-olie maken, kan zowel bij het eten gebruikt worden, als voor haar en huid
- eucalyptus-olie en insfusies maken, goed voor de gezondheid, vooral bij luchtwegeninfecties
- bachbloesem Reuzenbalsemien / Impatiens maken, dit voor de klanten op de campsite

Jullie vinden het misschien grappig dat ik daar met Bachbloesems wil werken. Maar in het Bwindi-forest, dat grenst aan het dorp Nkuringo, staat het vol van deze bloesems. Dus moeten we daar toch iets mee doen.

Klaar om les te geven

Mijn voorbereidingen om les te kunnen geven in Nkuringo, zijn klaar. Ja, les geven, zal een deel uitmaken van mijn vrijwilligerswerk daar in Nkuringo.

In wat ik les zal geven?

Engels; aan de mama's van het dorp.  Zij die geen kans tot onderwijs kregen, en daardoor geen Engels kennen.  De bedoeling is hen wat praktisch Engels te leren, zodat zij kunnen communiceren met de toeristen die langskomen, en zo hun handcraft kunnen verkopen.

Frans; aan de dorpsbewoners die werkzaam zijn in het toerisme.  In Uganda komen niet zoveel franstalige toeristen, maar wel in Rwanda en het Virunga-park.  Nkuringo ligt daar niet ver van af, dus is het zeker mooi meegenomen om een woordje Frans te kennen, en zo de franstalige toeristen ook in Nkuringo te kunnen verwelkomen.

De tafels van vermenigvuldiging; aan de schoolkinderen.  In het tweede studiejaar leren wij hier de tafels van vermenigvuldiging.  Een basis voor het hoofdrekenen.  Hier in België, in het moderne westen, kunnen de meeste jongeren en kinderen dit niet meer, daar ze altijd gebruik maken van de moderne technologie, hun rekenmachine of hun gsm of de computer.  Maar in Uganda, in Nkuringo hebben ze dat niet, en moeten ze kunnen gebruik maken van hun eigen "kunnen".  Ikzelf ben goed in hoofdrekenen, en ik vind dit eerlijk gezegd een groot voordeel.  Vandaar dat ik de moeite wil doen, om de kinderen hierin te helpen hun hoofdrekenen te verbeteren.
Kleine nota : de persoon die ervoor gezorgd heeft dat ik zo goed kan hoofdrekenen, is mijn moeder. Ik zat namelijk bij haar in de klas in het tweede studiejaar. Dank u wel moemoe !

Een koffer vol dromen

Nog 3 maand, en dan vertrek ik naar Uganda, naar Nkuringo, om daar vrijwilligerswerk te gaan doen.  Ik ben al volop bezig mij hierop aan het voorbereiden; zoals deze blog aanmaken; een cursus EHBO volgen; materiaal  verzamelen dat ik daar zal nodig hebben, zowel voor mijzelf als voor de anderen; taallessen voorbereiden die ik daar zal mogen geven, …

Zoals telkens als wij naar Uganda vertrekken, zal het weer met een maximum aan bagage zijn.  Maar nu moet ik niet enkel materie meenemen maar ook mijn eigen mentale bijdrage; welke boodschap wil ik daar overbrengen, wat kan ik hen bijbrengen, wat kan ik daar bijdragen, … dus neem ik ook een ‘koffer vol dromen’ mee.

Vliegtuigticket gekocht

De datum ligt vast,
ik heb mijn vliegtuigticket gekocht,
ik vertrek zaterdag 10 december 2016,
ik kom terug zaterdag 11 maart 2017.

De bal is aan het rollen

Sinds onze laatste reis leefde het verlangen bij mij om eens een langere tijd in Nkuringo te kunnen verblijven en vrijwilligerswerk te doen.  Ik heb mij geïnformeerd bij Evarist en Lydia, en de beslissing is genomen; 'IK GA VRIJWILLIGERSWERK DOEN IN NKURINGO'.

Tijd ... cultuur ...

‘De tijd gaat snel, gebruik haar wel’.  ‘De tijd zal het leren’.  ‘Er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan’.  ‘Goed bij zijn tijd zijn’.  ‘Komt tijd van raad’.  … er kan veel gezegd worden over ‘tijd’, maar tijd is wat wij daar in Nkuringo meer zouden willen hebben.  Want het is pas na verloop van tijd, dat wij zien wat er nodig is, wat er gaande is, en dan … moeten wij weer vertrekken.  Dus, alles wat we gezien hebben, noteren we, en bij ons volgende bezoek zullen we … nieuwe borden en tassen kopen, werkmateriaal kopen, draagtasjes voor schoolmateriaal (eventueel zelf maken), schoeisel voor de kinderen die nog blootsvoets lopen verzamelen, …

Maar toch groeit het idee in mijn hoofd om daar eens langer te blijven, en meer te kunnen realiseren.  Want wat ze daar nodig hebben, zijn mensen met kennis, die hun kunnen helpen en wegwijs maken.  Kom alstublieft niet af met  ‘hun eigen cultuur behouden’ en ‘niet moeien met hun cultuur’, dit is niet wat wij doen.  Integendeel, als wij daar zijn, staan wij ten volle open voor hun cultuur.  Maar kinderen die geen onderwijs krijgen, kinderen van wie de wonden niet verzorgd worden, jonge mensen die sterven aan malaria, … dat is geen cultuur, dat is een gebrek aan …  en daar kunnen wij wel helpen, van welke cultuur wij ook zijn.

Wat wij nu doen, en zoveel anderen gelukkig ook, jij ook, is financieel een beetje helpen.  Maar daar we te weinig tijd hebben om ons te verdiepen in hun problematiek, kopen we misschien het verkeerde met onze financiële hulp.  Nu hebben we ter plaatse kunnen zien, dat het heel nuttig en zinvol is om watertanks te installeren. 

Chris Read, die voor ons de watertanks geïnstalleerd heeft, zou een klein hospitaaltje willen oprichten.  Hij heeft al een locatie, en er zijn al enkele jongeren bezig met een opleiding in de ‘verpleging’.  Dit zal ook weer z’n ‘tijd’ nodig hebben, maar ook dit lijkt ons een nuttig en zinvol idee.  Weer eens om over na te denken, om te overleggen, …